22 listopada 2017. imieniny: Cecylia, Jonatan, Stefan
Nowości czytelnicze

Pochwała kobiecej przyjaźni, szczere rozmowy i bardzo osobiste listy

Paulina Młynarska i Dorota Wellman zapraszają do świata kobiecych spraw. Pogadajmy o tym, co dla nas ważne! Najlepiej z czerwonym winem albo z kawałkiem czekoladowego ciasta, które na pewno nie pójdzie nam w biodra.

Kalendarzyk niemałżeński to pochwała kobiecej przyjaźni, szczere rozmowy i bardzo osobiste listy.

Paulina i Dorota nie boją się żadnego tematu: rozmawiają o facetach i dzieciach, o swoich lękach i błędach, straconych szansach i przeszłych miłościach. O piekle, które kobiety gotują kobietom i o tym, co kobiety lubią gotować swoim facetom.
Kalendarzyk niemałżeński to książka, która powinna trafić do rąk każdej Polki – matki i singielki, feministki i tradycjonalistki, perfekcyjnej i trochę mniej doskonałej pani domu.

Najgłośniejsza, pełna literackich aluzji i cytatów, misternie skonstruowana powieść Salmana Rushdiego w nowym tłumaczeniu. Po 20 latach od pierwszego wydania w Polsce.
Jedno z kluczowych dzieł naszych czasów.
Porwany przez terrorystów samolot Bostan, lot AI-420 z Bombaju do Londynu, zostaje wysadzony w powietrze nad kanałem La Manche, a jedynymi pasażerami, którzy cudem wychodzą z katastrofy cało, są dwaj indyjscy aktorzy, wcielający się w role bogów Dżibril Fariśta i człowiek o tysiącu i jednym głosie Saladyn Ćamća. To cudowne miękkie lądowanie rodzi jednak pewne nieoczekiwane konsekwencje…
W ten oto sposób rozpoczyna się jedna z najgłośniejszych i najbardziej kontrowersyjnych powieści XX wieku, książka przez wrogów uważana za bluźnierstwo, przez wielbicieli zaś za arcydzieło współczesnej literatury. Rushdie po swojemu splata w niej liczne historie, rozsnuwa je między teraźniejszością a przeszłością, światem rzeczywistym i wyśnionym, Zachodem a Wschodem, dobrem a złem, tworząc monumentalny, erudycyjny pean na cześć wielokulturowości, hybrydowości, swobodnego mieszania się ras i idei.
Część książki, zainspirowana historią powstania islamu, studium zjawiska objawienia z punktu widzenia niewiernego, w której fikcyjny Prorok ukazany jest jako człowiek z krwi i kości, wywołała w świecie muzułmańskim falę protestów, a ich kulminacją było ogłoszenie przez ajatollaha Chomejniego fatwy równoznacznej ze skazaniem autora na śmierć. Był luty 1989 roku, dla autora początek batalii o życie i wolność słowa.
Szatańskie wersety, jako pełna literackich aluzji i cytatów, misternie skonstruowana opowieść o tym – cytując samego autora – „w jaki sposób nowe wkracza do świata”, pozostają jednym z kluczowych dzieł naszych czasów.

Niepokorna, piękna, ciepła i otwarta, dowcipna i często kontrowersyjna
Bolał ją brzuch. W biegu, między licznymi zajęciami wpadła do lekarza. To miało być rutynowe badanie. Diagnoza przeraziła wszystkich. Rak złośliwy, z licznymi przerzutami. Walczyła z nim przez ponad dwa lata.
Śmiertelna choroba i nieposkromiony apetyt na życie. Joasia cieszyła się każdą chwilą spędzaną z najbliższymi i pisała blog. Była szczęśliwa.

Chustka to nie tylko zapis zmagania się z chorobą, ale przede wszystkim opowieść o wielkiej miłości do synka, Niemęża i życia. To także opowieść o niezwykłym spotkaniu: Joanna, skupiona na pracy bizneswoman, i Niemąż, mężczyzna z przeszłością, skazany i wciąż walczący o swą niewinność. O tym uczuciu i życiowej przemianie on sam napisze w książce "Nieżona".

Niepokorna, piękna, ciepła i otwarta, dowcipna i często kontrowersyjna. Otwarcie mówiła o seksie w czasie choroby. Przygotowywała syna na swoją śmierć. Jej blog zdobył ogromną popularność. Wzruszał i przerażał. Czytali go też ci, którzy szukali zwykłego pocieszenia.

Ta książka to zaproszenie do podróży pełnej smaków. To wyprawa do mitycznych krain, gdzie jedzenie samo wpada do ust, gdzie ucztuje się z iście rabelaisowskim apetytem. Jednocześnie jest to refleksja nad wieloznacznością jednego z siedmiu grzechów głównych.
Jak bowiem rozumieć łakomstwo? Czy jest ono tożsame z żarłocznością, którą Kościół i dobre obyczaje potępiają od czasów średniowiecza? Czy może jest sztuką rozkoszowania się dobrym jadłem, kultywowaną przez dystyngowanych smakoszy? A może typową dla dzieci skłonnością do objadania się słodyczami?

Oto niektóre z pytań rozpatrywanych na kartach tej książki. Przez stulecia Europejczycy kojarzyli dobrobyt z tłustymi posiłkami, naszych przodków ekscytowała czekolada (która siała niemały zamęt w klasztorach), a sylwetka o apetycznych krągłościach stanowiła niegdyś atut damskiej urody. Nawet Kościół katolicki spoglądał przychylnie na przyjemności kulinarne, narażając się na ostra krytykę ze strony protestantów. Paradoksalnie, współcześnie grzech ten uległ laicyzacji. Obsesja na punkcie szczupłości doprowadziła do tego, ze moralizatorskie kazania przeciw łakomstwu wygłaszają dietetycy i specjaliści od zdrowego żywienia.

"Powieść Wendiga to kawał doskonałej, obrazoburczej urban fantasy: mrocznej, brutalnej, dynamicznej. Obficie przyprawiona celnymi odzywkami i humorystycznymi opisami czarna komedia, która wywołałaby uśmiech na twarzy samej Śmierci."
The Financial Times
"Dosadny, pełen przemocy, bezlitośnie szargający świętości thriller z mocnym paranormalnym wątkiem."
The Guardian
"Twarda, sprawnie napisana książka w najlepszej tradycji mrocznych thrillerów."
David Barnett, The Independent
Chuck Wendig jest mężem, ojcem i właścicielem dwóch psów, a także pisarzem, scenarzystą i autorem gier RPG (współpracował m. in. z White Wolf Game Studios). Na łamach „The Escapist” dzielił się z czytelnikami swoimi przemyśleniami na temat gier i całej popkultury. Dużo pisze (niektórzy twierdzą, że za dużo). W 2012 roku ukazała się jego debiutancka powieść „Drozdy. Dotyk przeznaczenia”. Można go spotkać na stronie terribleminds.com , gdzie udziela porad dotyczących pisania i publikuje krótkie opowiadania. Mieszka i pracuje w lasach Pennsyltucky, gdzie zaszył się z rodziną i swoimi zwierzakami.
Fragment z książki:
Zapisała już niemal wszystkie strony. Zostało tylko dziesięć pustych kartek. Tylko dziesięć. Potężne pole do popisu, z wielkim potencjałem: niespisana przyszłość, która już została opisana.
– Hej, zaraz – mówi. – Zaczynam być nieostrożna. Nie mogę zapomnieć o…
Wstaje, podnosi spodnie Dela i sięga do kieszeni po jego portfel. W środku jest niecałe pięćdziesiąt dolców i karta kredytowa. Wystarczy, żeby ruszyć dalej, zjeść coś ciepłego i dotrzeć do kolejnej dziury.
– Dzięki, Del, co za łaska.
Opiera poduszkę o wezgłowie łóżka i sadowi się wygodnie. Otwiera notatnik, zaczyna pisać.
Kochany Pamiętniku, znów to zrobiłam…

W tej zapierającej dech, poruszającej książce, młoda niewidoma dziewczyna podróżuje od jednej stacji metra do następnej – odbywając w tym samym czasie podróż w wyobraźni, która zabiera ją do nieprawdopodobnie pięknych miejsc. Pływa z delfinami i opala się leżąc na grzbiecie wieloryba, fruwa z ptakami i jedzie na stację gdzie kończy się świat.
Poetycki tekst współgra z niezapomnianymi, przepięknymi ilustracjami, razem tworzą tę wspaniałą książkę, poruszającą temat pokonującej niemoc siły wyobraźni.

Francuskie wydanie „Dźwięków kolorów” zdobyło prestiżową nagrodę VERSELE (przyznane przez gremium 45 710 dzieci w wieku 9-11 lat, z Belgii).
Jedną z inspiracji do tytułu był dla Liao wiersz „Wielkie to szczęście” Wisławy Szymborskiej, Którego fragment zmieścił w książce jako motto.
Dźwięki kolorów wydane po chińsku w 2001 r., zostały przełożone na kilka języków. Książka doczekała się adaptacji filmowej (Wong Kar-Wai), adaptacji na deski sceniczne, powstał na jej podstawie serial TV.

Wszystkie wydarzenia i osoby opisane w książce są autentyczne. Imiona osób i nazwy miejscowości zostały zmienione. Basia Jeżowska to pseudonim przyjęty przez autorkę dla zachowania anonimowości.

„Jestem osobą z MPD, szukam osoby, która pomogłaby mi w napisaniu autobiografii” – na takie ogłoszenie trafiła w lipcu 2012 roku przyszła redaktorka „W więzieniu ciała”. A trafiła na nie w odpowiednim momencie swojego życia – postanowiła zrobić coś dobrego dla drugiego człowieka. „Nie wiedziałam nic o mózgowym porażeniu dziecięcym, nie wiedziałam, z czym właściwie przyjdzie mi się zmierzyć i jak będzie wyglądać nasza współpraca. Wymiana kilku maili wystarczyła jednak, by przekonać się, że mam do czynienia z historią, obok której nie można przejść obojętnie”.

„W więzieniu ciała” to zapis przeżyć kobiety dotkniętej mózgowym porażeniem dziecięcym, która zdecydowała się podjąć walkę o własną niezależność. Wbrew własnym ograniczeniom, postawie rodziny i otoczenia. Wbrew wszystkim. Choć autorka kryje się za literackim pseudonimem, nie odbiera to autentyzmu opowiadanej historii. Wręcz przeciwnie. Książka sprawia, że najpierw zamiera nam serce, by za chwilę spowodować nerwowe zaciskanie kciuków i pragnienie, by na końcu tej historii zdarzył się happy end.

To nie jest łatwa książka. To nie jest przyjemna książka. To życie ubrane w słowa, spisane ze szczerością, która wymagała od autorki ogromnej odwagi.

PATRONAT:
Fundacja Integracja
Fundacja Avalon
Niepelnosprawni.pl
Papierowe Myśli